INDEPENDENCIA
¡Qué forte! ...Alucinade. O outro día Adrián enfadouse conmigo e foise para a súa habitación, encerrouse e dixo que non entrara ninguén ó seu cuarto... cando saiu voteille unha charla sobre que esa non era a sua habitación que só era a habitación onde durmía, que a casa era da súa nai e miña...Ben, ahí acabou a cousa pero el debeu quedar rosmando e aos tres días pediume un folio, lápiz e catro trozos de celo...dinllos e deixeino. Pasado un rato funlle preguntar que qué fixera e contestoume sinalando para a porta da sua habitación, escribira no folio "Adrián no " e colgarao da porta do cuarto. Pregunteille que qué era aquilo e díxome que quixera escribir "Adrián no pasar" pero que non sabía escribir pasar...A mensaxe estaba clara.Con 4 anos.
