O meu diario

Esta é unha das cousas que me fan ver que depresa pasa o tempo e que maior se vai facendo Adrián; sempre  dicimos "cando vaia ao cole"  coma algo lonxano casi inalcanzable, pois ben, xa está aquí. O día 15 tivemos a primeira reunión coa nova mestra Mari Carmen, e hoxe día 19 de septembro, empezou o cole. Empezouno moi ben, moi contento, fumos acompañalo sua nai e eu, e ia rindo, entusiasmado e espectante, dicía que el axudaría a os outros nenos si choraban. Non lle custou traballo separarse de nos, foi facer a fila sin problemas e ahí se meteu para dentro sin máis. As doce cando o fumos recoller as cousas xa non ian igual, saíu chorando, era o único que o facía. Choraba moito, logo dixonos que un neno lle tirara no descanso area nos ollos e nunha orella... non puidemos disfrutar do dibuxo que traía na man, nin facerlle outras preguntas ... estaba moi triste. Tiñamos tanta ilusión nese momento da saída do seu primer día de cole, pero bueno a partir de hoxe, estou seguro que habera moitos días moito mellores, a súa carreira nas aulas acaba so de comenzar. Sorte.